کشتی غرق شده، زورقی امیدوار

15:14 ۲۰۷ روز و ۳ ساعت پیش ایرنا 254 0
کشتی غرق شده، زورقی امیدوار

تهران- ایرنا- تولید، توزیع و مصرف؛ سه واژه‌ای است که درست به محض اندیشیدن یا بیان کلمه «اقتصاد» به عنوان سه استوانه تجسم و تجسد بخشیدن این واژه در ذهن‌مان ترسیم می‌شود.

ایرنا

به گزارش روز یکشنبه خبرنگار فرهنگی ایرنا، حال فقط کافی است تا لحظه‌ای با بستن چشمان‌مان و درغلتیدن به حجم گفته‌ها، شنیده‌ها و خوانده‌هایمان در بحث آسیب‌شناسی مقولات مرتبط با اقتصاد - به شکل خُرد - و یا مواجهه بی‌واسطه با ماهیت معنای کلمه «اقتصاد» به چنان حیرانی و سیلابی از مفاهیم تکرار شونده برسیم که مفری جز فریاد خاموش درونی نداشته باشیم...
پس پُر بیراه نیست که در این وادی بی‌معنایی - در عین تکثر معانی - حتی در متعالی‌ترین شرایط ممکن اغلب تلاش می‌کنیم تا در برابر بازتعریف مفهوم اقتصاد و ورود به مبحث آسیب‌شناسی آن یا سکوت اختیار کرده و یا برای حفظ جان خود در تلاطم امواج این اقیانوس، تنها دستاویزمان بازگویی همان تعاریف متعدد و متکثری باشد که نه وحدتی در معانی‌شان و نه قلتی در تکثرشان یافت می‌شود.
درست بر همین اساس است که وقتی عزم سفر و پیمودن مسیری برای رسیدن به ساحل آرامشی در این اقیانوس خروشان می‌کنیم و اسباب سفر خود را از کشتی عظیم مفهوم کلان «اقتصاد» به قایق کوچکتری چون اقتصاد هنر و حتی زورقی چون اقتصاد تئاتر تغییر می‌دهیم آن هنگام است که در می‌یابیم تحقق رسیدن به آن ساحل امن با این زورق، در برابر امواج سهمگین این اقیانوس و نجات از این تنگنا خود به معجزه‌ای بی‌مانند می‌ماند.
پس با همین مقدمه مشخص است که سفر این نوشتار در بحث واکاوی مسیر پُر چالش «اقتصاد تئاتر» بین دو اقیانوس خصوصی شدن یا دولتی ماندن، بسیار سخت‌تر و صعب‌تر از آن است که بتوانیم خود را در این پیمایش، مسافری ایمن از خطر و تحقق مقصد را امری از پیش فرض شده، محقق و سهل‌الوصول بدانیم؛ اما وقتی حکم این سفر فطعی شده باشد باید به رسم و سنت بزرگان خود و با اتکا به داشته‌ها و توانایی‌هایمان دل به دریا بسپاریم و حرکت کنیم.

** گمشده‌ای به نام استدلال...

مفهومی به نام خصوصی‌سازی در زمینه فرهنگ و هنر درست به همان اندازه برای جامعه ما غریب است که اتکای تمام و کمال فعالیت‌های فرهنگی و هنری ما به بدنه دولتی برای ارتزاق و حیاتش موجب شگقتی است. جالب آنکه همان اصل واکاوی بی‌پرده، زبان تند، گزنده و صد البته تاثیرگذار و جریان‌ساز هنر بوده که دولتمردان و حاکمان را بر آن داشته تا با حمایت تمام و کمال از فعالیت‌های فرهنگی هر زمان که نیاز باشد (شما بخوانید صلاح باشد) مشکلی برای ابراز نظر، بیان عقیده، تغیر روش و یا نظارت بر آن نداشته باشند.
پُر واضح است که این شیوه عمل اربابان قدرت محدود به دامنه جغرافیایی کشور ما نمی‌شود و بیش و کم تمامی کشورهای جهان تا پیش از ورود تفکر و اندیشه نوگرایانه در سطح اجتماعی (نه الزاما مدرن) و تقابل «تجدد» و «سنت» در جهان رو به رشد و تعالی، چنین شرایطی را تجربه کرده‌اند و آنانی در این سیر تحول و تطور به ساحل امنی رسیده‌اند که توان هضم مطالبات متکثر جامعه را بر تمایلات محدود مدنظرشان را داشته‌اند.
«امیر دژاکام» نمایشنامه‌نویس، کارگردان و مدرس دانشگاه درباره دلایل تصدی‌گری فعالیت‌های فرهنگی و هنری تحت نظارت دولتها در گفت‌وگو با ایرنا می‌گوید: تا زمانی که تجربه شیرین پرسشگری و پی‌جویی سببیت و چرایی موضوعات در نزد مردم امری جا افتاده نبود و عموم افراد جامعه دانش و بینش خود را خُردتر از دولتمردان خود می‌دیدند؛ سیطره گسترده بخش دولتی بر فعالیت‌های فرهنگی و هنری امری پذیرفته شده بود. اما به محض آغاز عصر پرسشگری و هویت‌یابی فردی، آحاد جامعه به سبب دانش و بینش جامعه‌شناسانه و طرح نظریه ارتباطات اجتماعی؛ مردمی که مطالبات خود را فراتر از وسعت دید دولتمردان می‌دیدند، اقدام به بیان خواسته‌های خود کردند و همت خود را بر این امر متمرکز کردند که با محدود کردن فعالیت‌های فرهنگی و هنری خود، منابع مادی تولید آثار هنری را بی‌نیاز به خزانه دولت فراهم کنند تا با قطع دریافت کمک‌های دولتی، از سطح توقعات و خواسته‌های حاکمان فراتر روند و در راستای پاسخگویی به نیازهای فکری و اندیشه‌گرایانه خود مسیر متفاوتی را برای رسیدن به مقاصدشان انتخاب کنند.
این پژوهشگر تئاتر و مدرس دانشگاه با بیان آنکه دولت‌ها نیز ابتدا در برابر این تغییر روش با ابزارهای نظارتی و ارزشیابی دست به محدود کردن فعالیت‌های هنرمندان می‌زدند، خاطرنشان می‌کند: اما با افزایش قدرت حداکثری مردم، وضع قوانین و تاکید بر حفظ ارزش‌های موجود در جوامع، آزادی عمل بیشتری را به دست‌اندرکاران فعالیت‌های هنری دادند که حاصل آن توسعه و گستردگی فعالیت‌های فرهنگی و هنری و در نهایت صادرات دانش و تفکر همان مردمان به دیگر افرادی شد که یا هنوز در راضی کردن حاکمان برای فعالیت مستقیم توفیقی نیافته بودند و یا با نشستن بر مرکب مصرف‌گرایی دانش فرهنگی دیگران به جای تولید آن، مسیر سهل‌تری را برای نیل به اهدافشان در پیش گرفتند.
وی می‌افزاید: همین تفکر تولید بر مبنای خواست و مطالبات طیف‌های متعدد مردم با سلایق و دیدگاهی مختلف سبب شد تا جرقه آنچه ما امروز از آن به عنوان دوران مدرنیسم یاد می‌کنیم در برخی کشورها زده شود و تنور توسعه فعالیت‌های فرهنگی شعله‌ورتر شود و دیگر کشورها که یا توانایی این امر را نداشتند و یا ترجیح می‌دادند از دور شاهد شعله‌های آن آتش برافروخته باشند، از قافله رشد فرهنگی درست از نخستین گام یعنی تولید، تا خانه نهایی - مصرف - جا بمانند.
این تعبیر و تعریف ساده، فاصله رشد و تفکر انسان‌ها را تا به این جا معین می‌کند که امروزه در یک جهان واحد به نام کره زمین شاهد ظهور و بروز پدیده جزیره‌ای شکلی چون کشورهای جهان اول، دوم و سوم هستیم و همین اختلاف در جا ماندن از قافله سرعت بخشیدن به زایش تفکر، سبب شده تا همان زورق‌نشینان که در ابتدای این نوشتار شرحش رفت در این اقیانوس متلاطم راه به مقصد ببرند و عده ای از کشتی‌نشستگان تنها با اتکا به داشتن مرکبی قوی اما جامانده از قدرت اندیشه‌گری و تفکر دچار حیرانی و سرگشتگی در این بحر متلاطم شوند.

** چند جهانی در جهانی ثابت!
بر هیچکس پوشیده نیست که یکی از گام‌های مستحکم در مسیر توسعه فرهنگی که خود به مثابه خط مقدم تعالی فعالیت‌های هنری نیز به شمار می‌رود، گام برداشتن به سمت فعالیت‌های اقتصادی بخش خصوصی و فاصله گرفتن از بودجه آماده نهادهای دولتی است.
اما در این بین نباید فراموش شود که به سبب هزینه بالای تولید محصولات هنری با توجه به هدف عظیم آن (توسعه فرهنگی و جریان‌سازی اجتماعی) اتکای صرف به نقدینگی محدود شخصی باز هم گام برداشتن در مسیری اشتباه است و باید تحت تعاریف نظام خصوصی‌سازی، راه‌های کمک دولتی باز باشد تا تولیدکننده خصوصی فارغ از مسائلی چون نظارت و اهداف بخش دولتی به سمت خواسته‌های فردی و اجتماعی مورد مطالبه جامعه گام بردارد و تنها در صورت تحقق این مهم است که در سایه این هم‌سویی، شاهد توسعه فرهنگی و اجتماعی در کنار تعالی اقتصادی و سیاسی در جامعه خواهیم بود.
«محمدرضا خاکی» کارگردان و مدرس دانشگاه در گفت‌وگو با ایرنا با اشاره به تفکر مثبت دولتمردان کشورمان در مطرح کردن مقوله تحقق اصل 44 قانون اساسی برای نیل به سمت خصوصی‌سازی و توسعه یکپارچه اجتماعی، مشکل اصلی را در خوانش نادرست مفهوم کلان خصوصی‌سازی از سوی دست اندرکاران فعالیت‌های فرهنگی و همچنین متولیان امور دولتی می‌داند و یادآور می‌شود: بخش خصوصی بدون هیچ پشتوانه‌ای از شناخت تام و تمام مطالبه مردم دست به تولید و توزیع آثاری می‌زند که چندان مورد مصرف افراد جامعه نیست و صرفا پاسخگوی نیاز قشر محدودی از افراد است و به دلیل شکست خوردن در این مساله نه تنها خود را به سبب بی‌توجهی به مقوله پژوهش و نیازسنجی اصولی عاری از اشتباه نمی‌بیند که توقع دارد، بخش دولتی پاسخگو و جبران‌کننده ضرر و زیان او باشد.
وی تصریح می‌کند: در نقطه مقابل نیز دولتی‌ها به محض حمایت از فعالیت بخش خصوصی بار دیگر اشتباه گذشته یعنی گسیل کردن خواست‌ها و اهداف شخصی‌شان را تنها مسیر تحقق حمایت می‌دانند و باز در این میان نه تنها هدفی محقق نمی‌شود که بار دیگر زیان این خوانش‌های متفاوت و البته متضاد، دامان مخاطبان و مردمی را می‌گیرد که به سهم خود فریاد مطالبات فرهنگی و هنری‌شان را سر داده‌اند و حتی هزینه کرده‌اند؛ اما حاصل و دریافتی‌شان نه تنها کوچک‌ترین سنخیتی با نیازشان ندارد که درست در نقطه مقابل آن قرار دارد و همین امر باعث شده تا مردم برای پاسخگویی به نیازهای فرهنگی‌شان به سمت جریان‌های دیگری سوق پیدا کنند (مانند ماهواره‌ها، فیلم‌ها و نمایش‌های غیربومی) و دست امید از هنرمندان و فعالان فرهنگی خود بشورند و بکشند.

** حمایت‌هایی که باید باشد اما...
تنها با بازگشتی ساده و سریع به یک دهه قبل به راحتی می‌توان دریافت که رسیدن به چنین بزنگاهی بود که باعث شد سالن‌های نمایشی و سینمایی ما به آفتی (نه حتی آسیب) چون نبودِ تماشاچی و فقر محتوایی آثار هنری دچار شوند که ضرر و زیان آن هر چند بسیار سریع آثار خود را نشان داد اما مطابق سنت رفتارهای فرهنگی در جوامع، آسیب‌شناسی و رفع آن بیش از یک دهه زمان برد تا بالاخره شاهد تولید بنگاه‌های اقتصادی و فرهنگی کوچکی در بخش خصوصی در قالب تولید آثار تئاتری و اجرای آنها (توزیع) در سالن‌های محدودتر اما متعلق به بخش خصوصی بودیم. در حالی که تنها تا یک دهه پیش تعداد سالن‌های فعال و میزبان آثار تئاتری در پایتخت به 10 عدد هم نمی‌رسید و همین تعداد نیز تمام و کمال در اختیار بخش دولتی بود؛ امروز در جایگاهی قرار داریم که بیش از 30 سالن کوچک و بزرگ خصوصی در سطح پایتخت میزبان یکصد اثر نمایشی هستند که برای بازه زمانی 10 ساله رشد بسیار مطلوبی از حیث «کمی» به شمار می‌رود! هر چند با این وجود شیرینی و مسرت‌بخشی این خبر در بُعد «کمی» بسیار عمیق‌تر از بُعد «کیفی» آن است.
درست هنگاهی که با راه‌اندازی تماشاخانه‌های خصوصی آرام آرام شاهد تحقق برداشته شدن گام‌های اصولی برای رسیدن به تئاتر خصوصی در معنای صحیح آن بودیم، بار دیگر کج‌خوانی برخی از فعالان در اداره این تالارها و سخت و تلخ‌تر برخی از هنرمندان و فعالان عرصه تئاتر، بار دیگر تحقق برداشته شدن گام‌های اصولی به سمت دستیابی تئاتر خصوصی در قالب بنگاه‌های اقتصادی کوچک را با علامت سوال‌های متعددی مواجه کرد و در حالی که رسیدن به ساحل آرامش به عنوان مقصد این سفر می‌رفت مرهمی بر مصائب و سختی‌های این هنر باشد، بار دیگر ساز مرثیه‌ای برای یک رویا را کوک کرد!
خلط مبحثی به نام تهیه‌کننده با مدیر تولید آن هم در بدیهی‌ترین ساحت تولید کالایی فرهنگی مانند تئاتر و بی‌توجهی به بازار رقابتی در عرصه فعالیت‌های بخش خصوصی، در کنار دست گذاشتن بخش دولتی بر روی فعالیت‌های این بنگاه‌های خصوصی، آسمانِ رو به روشن شدن تئاتر خصوصی کشور را گرفتار ابرهایی کرد که نه تنها سرِ باریدن نداشتند که با تیره و تار کردن آن و ایجاد فضایی دَم کرده و شرجی در مواردی حتی تنفس را برای حیات بخش نوپای بخش خصوصی در این عرصه چنان تنگ کردند که در همین بازه زمانی کوتاه تعدادی از فعالان این عرصه، عطای حرکت در مسیر خصوصی‌سازی در عرصه هنرهای نمایشی را به لقای تخصیص سرمایه‌شان در بخش‌های پُر بازده‌تری مانند صنعت بخشیدند و سالن‌هایی که حیاتشان گاه به دو یا سه سال نکشیده را در محاق و نسیان فراموشی فرو بردند.
«خیام وقارکاشانی» مدیر تماشاخانه خصوصی «باران» که از جمله نخستین بخش‌هایی بود که با جدیت و با وجود تمامی مشکلات این دست از فعالیت‌های فرهنگی کمتر شناخته شده پا به عرصه وجود گذاشته است درباره مشکلات بخش خصوصی در زمینه تولید و توزیع کالای فرهنگی خود در گفت‌وگو با ایرنا می‌گوید: تعریفی که از فعالیت بخش خصوصی در کشور ما در عرصه فعالیت‌های فرهنگی وجود دارد با آنچه در جهان از آن می‌شناسیم بسیار متفاوت‌تر و در مواردی حتی در نقطه مقابل آن قرار می‌گیرد که این مساله نه تنها به بهبود و توسعه این عرصه نوپا کمکی نمی‌کند که حتی باعث نابودی آن در صورت استمرار خواهد شد.
مدیر تماشاخانه «باران» با تاکید بر این که در تمام کشورهای توسعه‌یافته بخش دولتی و به ویژه شهرداری‌ها بودجه مشخصی را برای حمایت ار تئاترهای خصوصی و سالن‌های آنها در نظر گرفته‌اند؛ نه تنها در ایران شاهد چنین کمک‌هایی نیستیم که گاه با موانع بسیار سختی مواجه می‌شویم، خاطرنشان می‌کند: مباحثی مانند مالیات، عوارض، مجوز و تبلیغات از جمله یارانه‌ها و کمک‌هایی است که نهادهای دولتی و از جمله شهرداری‌ها در تمام کشورهای توسعه یافته برای سوق دادن فعالان اقتصادی به سمت بازار خصوصی عرصه فرهنگ و هنر در نظر گرفته‌اند، در حالی که در ایران نه تنها شاهد چنین اقداماتی نیستیم که حتی در مواردی مانند گرفتن مجوز برای راه‌اندازی یک سالن خصوصی با چنان مشکلاتی مواجه می‌شویم که ترجیح بر آن قرار می‌گیرد که سرمایه موجود در مسیر اقتصادی دیگری غیر از مبادی فرهنگی از سوی سرمایه‌گذار مورد استفاده قرار گیرد.
«شاهین چگینی» مدیر تماشاخانه خصوصی «مشایخی» نیز یکی از ضعف‌های فعالیت اقتصادی در عرصه فرهنگی را به دانش و بینش ضعیف سرمایه‌گذاران مرتبط می‌داند و در گفت‌وگو با ایرنا یادآور می‌شود: وقتی سرمایه‌گذاری فعال در عرصه اقتصاد صنعتی مانند یک خودروساز قصد سرمایه‌گذاری در عرصه تئاتر را دارد، نخستین هدفش بازگشت سرمایه به علاوه سود حاصل از آن است! تا زمانی که چنین تفکری در بین سرمایه‌داران بخش خصوصی برای حضور در فعالیت‌های فرهنگی را شاهد باشیم نه تنها در این عرصه نمی‌توانیم حرکتی به جلو داشته باشیم که امکان ایستادن شریان حیاتی تئاتر خصوصی در کشور نیز باشیم.
نکته بعدی که از ذکر آن در این مقال نباید غافل شد، حمایت نکردن بخش دولتی فعال در عرصه فرهنگی برای توجیه فعالان اقتصادی جهت حضور در بازارهای فرهنگی است و با وجود اتفاقی بسیار عجیب، حتی برای یک مخاطب دوستدار تئاتر نیز این سوال پیش می آید که با چنین سطح توقعی آیا اصلا به ادامه روند و حیات تئاتر خصوصی با وجود تاکید مسئولان دولتی اصلا می‌توان امید داشت؟
شاهد این مدعا صحبت‌های «داوود نامور» مدیر تماشاخانه خصوصی «بازیگاه» است که در گفت‌وگو با ایرنا می‌گوید: تجهیز سالن‌های بخش خصوصی بسیار هزینه‌بر است و این در حالی است که بخشی از فعالیت بدنه فرهنگی دولت باید حمایت از دست‌اندرکاران عرصه تئاتر خصوصی باشد و کمترین انتظار ما دریافت سوبسید در تهیه امکانات فنی سالن‌ها مئل صندلی، تجهیزات صوتی و نوری است، اما در کمال تعجب نه تنها اینها محقق نمی‌شود که مدیران دولتی عرصه فرهنگ با وجود آنکه اسم تالارهای خصوصی را در فهرست سالن‌های میزبان جشنواره‌های خود قرار می دهند در برابر درخواست مدیران این سالن‌ها برای تجهیز امکانات صوتی و سخت‌افزاری آن، با بیان این جمله که دست شما در مسائل مالی بازتر از دولت است و باید خودتان این امکانات را فراهم کنید و درغیر این صورت به سبب کمبود مجوز فعالیت شما قطع می‌شود؛ به شکل تام و تمام انگیزه‌های شکل گرفته علاقه‌مندان بخش خصوصی جهت فعالیت در عرصه‌های فرهنگی را نابود می‌کنند.

** به جای موخره
آنچنان که در ابتدای این نوشتار ذکرش رفت، بارقه‌های امید و جرقه‌های روشنگری که دهه‌ها پیش در کشورهایی از این جهان به شعله‌وری اندیشه‌گری و توسعه انجامید و باعث شد نام آنها در عرصه کشورهای جهان اول قرار بگیرد تنها به سبب خوانش نادرست، بی‌توجهی به اصل نخستین و اساسی مساله اقتصاد، یعنی همراهی و تعامل فعالان بخش خصوصی و دولتی برای توسعه یافتن همه‌جانبه کشور نه تنها به شعله‌ورتر شدن جرقه‌های خودجوش در بدنه فعالان بخش خصوصی اقتصادی در کشور منتج نشد، که حتی گویی تلاشی برای خاموش کردن آن جرقه‌ها و حرکت انحصاری بخش دولتی به شمار می‌رود.
ناگفته پیداست که در جهان رقابتی امروز به ویژه در بُعد اقتصادی، استمرار این نگرش و تاکید بر روش‌های سنتی آنچه را که بیش از هر چیزی به خسران می‌کشاند، کُند شدن چرخ‌های اقتصاد فرهنگی کشور است؛ که ثمره‌ای جز غوطه‌ خوردن بی هدف و شناور بودن بی‌ثمر بری کشتی آرمان‌های اجتماعی و رسیدن به سرمنزل آرامش و ساحل امن تعالی، رشد و توسعه کشور نخواهد داشت.
پس تا زمان باقی است به جای تلاش برای اتکا به کشتی مستهلک حاضر در اقیانوس متلاطم بازار جهانی و تجاری فرهنگ، باید مرکب را حتی در سطح زورقی هدفدار و مصمم تا رسیدن به ساحل آرامش دریافت که رسیدن به مقصد ولو با مرکبی ساده‌تر ارزشش برای سپردن این میراث گرانبها به آیندگان، بسیار بهتر از نشستن در کشتی است که بی سکاندار و بادبان تنها دل به امواج سهمگین اقیانوس خوش کرده تا به مقصدی برسد و چه بسا تسلیم شدنش به این تلاطم امواج و میهمان شدندش در عمق این بحر، محتمل‌تر از رساندن سرنشینانش به ساحلی برای امید به حیات و حرکت به سمت تعالی و توسعه است.
گزارش از امین خرمی
فراهنگ**9266** 1055


گروه های زیر مجموعه فرهنگی هنری

دین و اندیشه
دین و اندیشه

آخرین اخبار

چگونه امر به معروف در امر حجاب انجام دهیم؟
امر به معروف و نهی از منکر جایگاهی کلیدی در زیست تمام جوامع بشری دارد. اهمیت این اصل تا بدانجاست که می‌توان گفت: اگر این اصل تعریف نشده بود، ما هیچ وقت در هیچ دین و آیین و قوم و ملتی، قهرمان نداشتیم.
پیکر آیت‌الله حقانی در حرم حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد
آیت‌الله حسین حقانی پس از تحمل یک دوره بیماری دارفانی را وداع گفت و صبح امروز پنجشنبه ۲۷ تیرماه تشییع و در جوار حرم حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد.
جدیدترین جزئیات از تاک شو مهران مدیری
اگرچه تاکنون شایعات زیادی برای پخش «دورهمی» مطرح شده بود اما روز گذشته خبری از کار جدید مهران مدیری به نام «شب نشینی» منتشر شد.
نیما شاهرخ شاهی و متفاوت‌ترین نقشش- عکس
نیما شاهرخ شاهی عکس زیر را در صفحه اینستاگرامش منتشر کرد.
سالگرد ازدواج محسن کیایی- عکس
محسن کیایی عکس زیر را در صفحه اینستاگرامش منتشر کرد.
هلاکت شرور مسلح در فنوج
ظهر روز گذشته مامورین پلیس فنوج در استان سیستان و بلوچستان برابر دستور مقام قضایی برای دستگیری متهمی که باعث شرارت های مختلف اعم از تیراندازی در سطح شهر بود اقدام می کند.
چگونگی حمل اصولی دوچرخه با خودرو
رئیس مرکز کنترل ترافیک پلیس راهور پایتخت چگونگی حمل اصولی دوچرخه با خودرو را تشریح کرد.
خواسته ملت یمن در مورد امارات
«علی القحوم» از رهبران جنبش انصار الله یمن تأکید کرد که حضور نظامیان متجاوز امارات عربی متحده، خطری برای یمن است.
آرژانتین حزب‌الله را در فهرست گروه‌های تروریستی قرار داد
کشور آرژانتین در اقدامی عجولانه حزب‌الله را در فهرست گروه‌های تروریستی قرار داد.
مذاکره‌کننده‌های انگلیسی مثل احمق‌ها دور خودشان می‌چرخند
«فرانس تیمرمنس» معاون کمیسیون اروپا، گفت فکر می‌کرده است که مذاکره‌کنندگان انگلیسی بسیار باهوش هستند، اما بعدا متوجه شده آن‌ها هیچ برنامه‌ای ندارند و «مانند احمق‌ها دور خودشان می‌چرخند.»

پر بازدید ترین اخبار امروز

تمهیدات شهرداری تهران برای برگزاری مراسم اربعین حسینی
مجتبی یزدانی معاون خدمات شهری و رئیس ستاد اربعین شهرداری تهران به همراه هیأتی برای بررسی و حل مشکلات مربوط به اربعین به عراق سفر کرد.
برخورد پلیس با برگزار کنندگان عروسی‌های مختلط
معاون نظارت بر اماکن پلیس امنیت عمومی تهران بزرگ گفت: با برگزار کنندگان عروسی‌ها مختلط در تهران برخورد جدی داریم چراکه بارها جلسات توجیهی برای این افراد برگزار کردیم.
سردار آزمون در لیست خرید تیم ایتالیایی
رسانه های روسی اعلام کردند تیم لاتزیو ایتالیا علاقه‌مندی دوباره خود را برای جذب سردار آزمون، مهاجم ایرانی تیم زنیت سن‌پترزبورگ ابراز کرده ست.
خواسته ملت یمن در مورد امارات
«علی القحوم» از رهبران جنبش انصار الله یمن تأکید کرد که حضور نظامیان متجاوز امارات عربی متحده، خطری برای یمن است.
مذاکره‌کننده‌های انگلیسی مثل احمق‌ها دور خودشان می‌چرخند
«فرانس تیمرمنس» معاون کمیسیون اروپا، گفت فکر می‌کرده است که مذاکره‌کنندگان انگلیسی بسیار باهوش هستند، اما بعدا متوجه شده آن‌ها هیچ برنامه‌ای ندارند و «مانند احمق‌ها دور خودشان می‌چرخند.»